G‘arbiy frontda o‘zgarish yo‘q: VII bob, ta’tilga ketish

Mavzular

Front ortida, Ximmelshtos bilan yarashuv

Bizni front ortiga, taqsimlash punktlaridan biriga odatdagidan ko‘proq muddatga olib kelishadi. Bu yerda rota qayta tuziladi.

Ikki kundan so‘ng Ximmelshtos qorasini ko‘rsatadi. Okop azoblarini tortganidan beri popugi ancha pasayib qolgan. U yarashishni taklif etadi.

Xaye Vestxus yaralanganda uni jang maydonidan olib chiqishda yordamlashganini o‘z ko‘zim bilan ko‘rganman.

Inson hamma narsaga ko‘nikarkan, hatto okopga ham.

Xotira va qiziqchilik

Taqdirga tan berib qo‘yganingda barcha azoblarga chidash mumkin, lekin ular haqida hadeb o‘y sursang, bu o‘ylar seni adoyi tamom qiladi.

Kemmerix o‘ldi, Xaye Vestxus jon beryapti, snaryad to‘g‘ri kelib teggan Gans Kramerning tanasi... Martnesning endi oyog‘i yo‘q, Mayer o‘ldi, Marks o‘ldi, Bayer o‘ldi, Xemmerling o‘ldi, yuz yigirma kishi yaralanib, dala shifoxonalarida yotishibdi.

Faqat ana shu tuyg‘uni yo‘qotmaslikka tirishamiz, aks holda xarob bo‘lamiz.

Shunga ishonchim komilki, hozir ongimiz tubida cho‘kib yotgan xotiralar keyin, urushdan so‘ng tepaga qalqib chiqadi.

Ta’til guvohnomasi va xayrlashuv

Meni idoraga chaqirtirishadi. Rota komandiri qo‘limga ta’til guvohnomasi bilan yo‘l hujjatlarini tutqazib, oq yo‘l tilaydi.

Ta’til necha kunligiga qarayman. O‘n yetti kun – ikki hafta, uch kuni yo‘lga.

Ta’til tugaganidan so‘ng front ortidagi lagerlardan biriga o‘qishga borishim kerak.

Yonimda Albert chekib o‘tiribdi, kayfiyati tetik; u bilan doim birgamiz. Ro‘paramda Kat, yelkalari salqi, barmoqlari yirik, ovozi bosiq.

Poyezdda uyga

Men Dolbenbergning o‘rmon etagida bo‘y cho‘zgan o‘rkachlarini darrov taniyman. Uning orqasida shahar bor.

Men hozir kesib o‘tiladigan ko‘cha nomini qayta-qayta ko‘nglimdan o‘tkazaman: Bremershtrasse ... Bremershtrasse...

Qandaydir shafqat hamshirasi bir stakan qahva uzatadi. Yuzimni chetga buraman: tirjayishga balo bormi?

Vokzalga tutash ko‘chadan daryo ko‘rinib turibdi; oppoq ko‘pikka qorishgan suv Tegirmon ko‘prigi yonidagi shlyuzdan otilib chiqadi.

Uy eshigi oldida

Oyi, oyi, Paul keldi!— Paulning opasi

Oyi va opa

Devorda bir mahallar o‘zim yig‘gan turli-tuman kapalaklar solingan oynavand quti osilib turibdi.

Oyim “bolaginam”, dedimi, shu bir og‘iz so‘zda hamma narsa mujassam.

Kat topib kelgan bir dumaloq pishloq, ikki buxanka non, bir qadoqqa yaqin sariyog‘, ikki banka o‘pka-jigar kolbasasi, bir qadoq moy, ozgina guruch.

Yotib qolganlariga ikki-uch oy bo‘ldi, senga bildirmaslikni tayinlagan edilar. Ko‘p do‘xtirlar ko‘rdi. Bittasi rakka o‘xshaydi, dedi.

Begonalashuv

Ta’tilni boshqacha o‘tkazaman deb o‘ylagandim. Balki o‘zim o‘zgarib qolgandirman. Har ikkala ko‘z oralig‘ida go‘yo jarlik paydo bo‘lganday.

Shuning uchun yolg‘iz qolishga intilaman, hech kim boshimni qotirmasa, deyman.

Bu yerdagilar boshqacha odamlar, men ularni tushunmayman, ularga hasad va nafrat bilan qarayman.

Paulning xonasi va kitoblari

Xonamda, stol ortida, mo‘jazgina jigarrang charm divan bor. Askar bo‘lgunimga qadar shu xonada yashaganman.

Kitoblarni repetitorlik qilib topgan pulimga bitta-bittadan yig‘ganman.

Ko‘plari kitobfurushlardan xarid qilingan, masalan, mumtoz adiblarning barcha asarlari – jildi bir marka-yu yigirma pfeningdan, ko‘k rangli qalin muqovada.

Shuning uchun faqat to‘la asarlar to‘plamini xarid qilardim.

Bilimingizni sinang